Τετάρτη, 31 Δεκεμβρίου 2008

Πάει Κι Αυτό…

Τί τα θές;

Κάθε χρόνο και χειρότερα.

Σε όλα.

Δεν έχω καμμία διάθεση ούτε για εξόδους, ούτε για χαρές.

Θέλω απλά να πέσω για ύπνο κι η μέρα που θα ξημερώσει ούτως ή άλλως, διαφορά δεν θα έχει.

Δεν είχα προετοιμαστεί για τις γιορτές.

Και μου κάθησαν λίγο.

Το blog σταθερό τα τελευταία 2 χρόνια, σας ευχαριστώ που με διαβάζετε, κι ευχαριστώ όποιον έκατσε και είπε την γνώμη του στα άρθρα μου.

Για το νέο έτος, εύχομαι οι πάπιες να ψοφίσουν (ξέρουν αυτές είναι κουνιστές και αλλαζόνες – γι αυτό τις μαγειρεύουμε με χαρά), εύχομαι ο Αυτιάς κι ο Βερύκιος να παραιτηθούν, εύχομαι να γίνουμε χώρα επιτέλους, κι εύχομαι να βρώ μία δουλειά στον χώρο μου.

Για τους φίλους μου, εύχομαι μόνο καλά μυαλά…

Καλό το 2009 εύχομαι, για όλους σας και τις οικογένειές σας, ή ότι θεωρείτε εσείς οικογένεια δικιά σας.

Καλή διασκέδαση για όσους βγούν, και μή πιείτε αν είναι να οδηγήσετε. Είναι κρίμα, φέτος χάσαμε πολλούς στον δρόμο.

Να ‘στε όλοι καλά και θα τα πούμε αύριο με τη πρώτη ανάρτηση του 2009.

Με αγάπη…

Ο Συλλέκτης Τρελλών Αναμνήσεων ή αλλιώς Ο Μαρκήσιος Της Σελήνης

Τρίτη, 30 Δεκεμβρίου 2008

Γεύση Από Οbama Οι Χθεσινές Βόμβες

obama

Αν και επίσημα δεν έχει ορκιστεί ακόμη ως Πρόεδρος του πιό ανεγκέφαλου και ανιστόρητου κράτους του πλανήτη, ο χθεσινός βομβαρδισμός είναι απλά μία γεύση για το τί θα επακολουθήσει με τους καημένους Παλαιστήνιους.

Αλλιώς, ποιός ο λόγος 2 μέρες πριν την απόσυρση του πιό ηλίθιου Πλανηταρχίδα να βομβαρδιστεί η Γάζα;

Ολοι ίδιοι είναι.

Κι ας έχουν άλλο χρώμα, άλλη προφορά ή αν έχουν πολύχρωμο μαλλί.

Για να γίνεις Πλανηταρχίδας πρέπει να τον παίρνεις από τους Εβραίους και να αδειάζεις ληγμένα οπλοστάσια στους πιό αδύναμους του πλανήτη.

Εύγε.

Ετοιμαστείτε για τα χειρότερα.

Δευτέρα, 29 Δεκεμβρίου 2008

Κάντε Τον Αυτιά Να Σκάσει

Γιατί δεν τον αντέχω άλλο.

Η παλιόγρια τί ύφος είναι αυτό όταν λέει το “ναι” δηλαδή…

Ασε που άλλος δεν θα ανέχοντο τον Βερύκιο…

Παρότι δεν τον παρακολουθώ το πρωϊ, η Ράδιο Αρβύλα είναι αρκετή για να μου προκαλέσει το αίσθημα της ντροπής που σε αυτή τη χώρα το κάθε γκαγκά έχει εκπομπή και πάτημα στον ελεύθερο λόγο και τη διάδοσή του.

Δεν αντέχεται.

Το παίζει πολύ οικείος και καταντάει γελοίος.

Γιατί για γέλια είναι η κακομοίρα.

Οπως πριν κανά χρόνο που του λέγανε στο ρεπορτάζ πως μιά γυναίκα πέθανε κι αυτός ρώταγε με αυτό το πάλαι-ποτέ γουρλωμένο-εγώ-ενδιαφέρομαι-τώρα ύφος, τί κάνει η κυρία κι αν είναι καλά. Μετά τη 4η φορά που το ρώτησε στην δημοσιογράφο και έμαθε πως η γυναίκα τραυματίστηκε θανάσιμα έπρεπε να δείτε το ύφος του.

Ο άνθρωπος δε φταίει που είναι κωμωδία. Κωμωδία είναι αυτοί που τον προσέλαβαν να κάνει τη δουλειά του δημοσιογράφου.

Εκει καταλήξει να είναι η αρσενική Μενεγάκη και σε λίγο θα καλέσει τον Παύλο Σιδηρόπουλο για αποκλειστική ίντερβιου.

ΚΙ ΑΠΟΡΩ.

Οταν οι περισσότεροι μπλόγκερς Ελληνες, αυτά τα πιόνια τα βρίζουμε, όταν μιλάω με άλλους ανθρώπους και μου λένε το ίδιο, ποιός κάθεται και τον παρακολουθεί; Ποιός του δίνει τα νούμερα για να συνεχίζει το νούμερο;

ΒΑΛΕ NOVA!

…Ότι Μένει Ακίνητο, Βάφεται

Πρόσκληση ξανά από την παιχνιδο-demon μου!

Λέει αν είχα σπρέϊ… Τί θα ‘φτιαχνα στον τοίχο… Σε έναν άσπρο τοίχο…

Panathinaikos

Θαρρώ πασιφανές!!!

Καλώ άλλα 5 τσουπριά να παίξουν … όποιοι θέλουν αλλά στάνταρ η Lila να παίξει παρακαλώ γιατί η περιέργεια με καίει!!

 

UPDATE:

Επειδή η demon μου την είπε (με το καλό) για το creativity θα παραθέσω και κάτι δεύτερο, έτσι για να μήν έχει παράπονο!!

painting_the_roses_red_by_sb_gothic

Σάββατο, 27 Δεκεμβρίου 2008

Μαραθώνιος Taboo

Όλοι έχουμε παίξει Taboo.

Ετσι κι εμείς χτές είπαμε να παίξουμε λίγο, χωρίς όμως το board, απλά διαλέγαμε χρώμα, και κάναμε ερωτήσεις στο κοινό.

Ε, τρεις είμασταν where’s the fun να παίξεις σαν ομάδες, δε βγαίνει.

Ήρθε η στιγμή που η μία εκ της παρέας τραβάει κάρτα. Ο χρόνος τρέχει.

 

 

- Με αυτό κάνεις κάτι μετά το μπάνιο

- Χτενίζομαι;

- Οχι είναι συσκευή

- Πιστολάκι;

- Ναι, στα Ελληνικά;

- ΣΕΣΟΥΑΡ. (Ομόφωνα)

 

Ε, μέχρι να σταματήσουν τα υστερικά γέλια κι οι σφαλιάρες, ο χρόνος είχε τελειώσει.

Αλλά ήταν από τα ωραία μαργαριτάρια… Τα γυαλιστερά!!!

Πέμπτη, 25 Δεκεμβρίου 2008

ΕΙΣΑΙ ΚΟΠΑΝΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΜΑΛΑΚΑΣ ΦΙΛΕ ΜΟΥ

Αναφέρομαι στο ΑΡΧΙΔΙ του 3ου ορόφου, ΦΥΣΙΚΑ.

Γύρισε βλέπεις καβλωμένο το παιδί με τον συγκατοικό του κι άρχισε να κάνει ΧΟ ΧΟ ΧΟ αλά Αη Βασίλη και να κάνει κάτι Βαρβαρικά "ΟΥΥΥΥ" και "ΕΕΕΕ" και "ΑΑΑΑΑ" όσο πιό δυνατά μπορεί.

Ολα αυτά στις 2 η ώρα το πρωϊ.

Γιατί το παιδάκι, προφανώς δεν είχε ξαναμείνει μόνο του.

Και τώρα βγάζει το κόμπλεξ της καταπίεσης και της αργοπορημένης εφηβείας και της ΑΒΥΣΣΑΛΕΑΣ ΜΑΛΑΚΙΑΣ.

Ρε αγόρι μου, δε το βουλώνεις λιγάκι μπας κι ηρεμήσουμε λίγο που όλη μέρα ήμουνα στον δρόμο και κάποιοι άλλοι δουλεύανε κι όλας;

Ναι, ξέρω, άγνωστη λέξη.

Το "δουλεύουνε".

Και ναί πάω στοίχημα πως εσύ βάρεσες ταγκιά στο φρεσκοβαμμένο τοίχο της πυλωτής.

Είσαι τόσο παπάρας που τη πρώτη φορά που θα 'ρθω να σε 'δω είναι στην κηδεία σου.

ΚΑΙ ΟΧΙ ΔΕ ΣΟΥ ΕΥΧΟΜΑΙ ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ.

ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΝΑ ΑΝΕΧΟΜΑΙ ΤΗ ΚΑΘΕ ΠΑΠΑΡΙΑ ΣΟΥ.

ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΕΣΥ, ΜΑΣ ΕΧΕΙΣ ΓΡΑΨΕΙ ΣΤΟ ΠΡΑΜΑ ΣΟΥ.

Ο ΚΟΛΛΗΤΟΣ ΣΟΥ, ΟΥΤΕ ΑΥΤΟΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΡΟΠΟΥΣ;

ΑΛΛΑ ΤΙ ΛΕΩ
ΑΜΑ ΔΕ ΤΑΙΡΙΑΖΑΤΕ ΔΕ ΘΑ ΣΥΜΠΕΘΕΡΙΑΖΑΤΕ.
 
Κουρεμένα γίδια κωλόγαβροι σκατοκακομαθημένα ΒΡΩΜΟΠΑΙΔΑ που Ο ΚΟΥΡΑΜΠΙΕΣ ΝΑ ΣΑΣ ΚΑΤΣΕΙ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑΧΙ ΡΕ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΟΜΑΚΑΡΟΝΟ ΣΤΟΝ ΟΙΣΟΦΑΓΟ.

Γαμημένε αγενέστατε και ξεδιάντροπε ΠΑΠΑΡΑ ΠΑΠΑΡΟΠΟΥΛΕ.

Τετάρτη, 24 Δεκεμβρίου 2008

Bad Mood


Ξημερώνει Παραμονή Χριστουγέννων.
Μή ξεχάσω να κολλήσω τσίχλα στο κουδούνι.
(‘Η μιά ταμπέλα που να λέει χτυπήστε στον 3ο όροφο)
Θα πάω να ψωνίσω τα τελευταία δώρα. I think.
Όλοι γύρω “χρόνια πολλά” και λοιπά, δε μπορώ… Γιατί “πολλά” κι όχι “καλά”;
Δηλαδή να ζήσουμε 100 χρόνια με 1 μάτι 1 πόδι κι 1 αρχίδι;
ΚΑΛΑ να είναι τα χρόνια που θα ζήσουμε, όσα κι αν είναι αυτά.
15€ ο Φασιανός φέτος. Των 200 γραμμαρίων.
Μήπως να πάρουμε και κανά τσιμπούκι στους χασάπακλες;

Αυτά.
Καλά Χριστούγεννα.




ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ:
To Veoh.com δεν έχει ανεβάσει το 31ο επισόδειο των “Μαύρα Μεσάνυχτα”, εάν κατεβάζετε από torrents, κάντε εγγραφή στο καλύτερο – κατ’ εμέ – Torrent Tracker της Ελλάδας www.gamato.info και κατεβάστε το σε μορφή mkv.
Για να παίξει χρειάζεστε απλά τον KMPlayer – Βάλτε το στο google βρείτε το, install it, και θα ‘στε τέλεια.
Αν πάλι δεν θέλετε την επέκταση mkv, βάλτε στο google “SUPER Converter Download” – ένα δωρεάν πρόγραμμα επανακωδικοποίησης βίντεο και σώστε το ως DivX Avi.
Είναι κινέζικα αυτά που λέω;
Αφήστε ένα Comment με το πρόβλημά σας και τικάρετε να σας σταλούν τα επόμενα σχόλια στο mail σας, και θα προσπαθήσω να σας βοηθήσω όσο πιό γρήγορα μπορώ.
Σας φιλώ όλους.

Δευτέρα, 22 Δεκεμβρίου 2008

All I Want For Christmas Is A Song

LoveSong For A Vampire

Annie Lennox

Francis Ford Copolla’s Dracula Original Motion Picture Soundtrack 1995

Κυριακή, 21 Δεκεμβρίου 2008

Fuck Christmas Day

1034024082_l

Γαμιέται κι η γιορτή

Γαμιέται η  διάθεσή μου

Γαμιέται η αδιαφορία γύρω μου

Γαμιέται το ψέμα

Γαμιέται η κωλογιορτή

Γαμιέται ο κόσμος όλος

Γαμιούνται τα παιχνίδια

Γαμιέται η ζωή

Γαμιέται η μέση μου που μ’ έχει γονατίσει

Γαμιέται η ψεύτικη ελπίδα

Γαμιούνται οι πληγές

Γαμιούνται τα λεφτά

Γαμιέται η αγάπη

Γαμιέται το μίσος

Γαμιέται η επιλεκτική μνήμη

Γαμιέται ο χαρακτήρας μου

Γαμιέται ο χαρακτήρας όλων

Γαμιέται η πίστη

Γαμιέται η σιωπή

Γαμιέται το σινεμά

Γαμιέται η ανεργία

Γαμιέται η καταστροφή

Γαμιέται ο Αη Βασίλης

Γαμιέται η αχαριστία

Γαμιούνται οι εμπειρίες

Γαμιούνται τα λάθη

Γαμιούνται τα σωστά

Γαμιέται η Microsoft

Γαμιέται το MSN Live

Γαμιέται ο χρόνος

Γαμιέται το τίποτα

Γαμιέται η μαλακία

Γαμιέται η φιλία

Γαμιούνται τα human made παραμύθια

Γαμιέται το κενό

 

Δε θέλω τίποτα

Τίποτα πιά

Κουράστηκα να περιμένω

Κουράστηκα να ακούω

Δεν θέλω τίποτα φέτος

Μόνο εγώ θα δώσω

Τελευταία φορά

Κάτι από μένα

Και μετά πάτα ένα delete

Ούτως ή άλλως

Δεν υπήρξα ποτέ

Μιά σκιά του εαυτού μου

Και πάλι από την αρχή

Παρασκευή, 19 Δεκεμβρίου 2008

Κομπλεξάρες

Ρε κουρέλες τόσο πολύ θέλετε να γίνεται Παναθηναϊκοί;

Γιατί αν δε παίρναμε εμείς το διπλό στο Σάλκε και αν εμείς δεν πανηγυρίζαμε έτσι για να πικάρουμε τους Γερμαναράδες (το όλε είναι Γερμανικό αλλά που να το ξέρετε, μικρά πενιχρά φερέφωνα), δε θα το ξέρατε ούτε εσείς, ούτε η Εθνική το 2004, και σίγουρα ούτε κι ο κάθε πικραμένος που κάνει μιά νίκη δίχως σημασία.

Ναι άνευ σημασίας.

Οταν η αντίπαλός σου έχει φάει πεντάρες από παντού, το να της ρίξεις 4 είναι όχι μόνο αποτυχία αλλά και αυτονόητο. Αλλά δε πειράζει, ότι μπορεί ο καθένας. Ο ένας παραλίγο εκτός από τους 32 του UEFA Cup κι ο άλλος στους 8 σχεδόν του Champions League. Υγεία να ‘χουμε, ο Θίασος της Ευρώπης συνεχίζει προς τέρψιν των καταβεβλημένων και καταθλιπτικών ώς θεραπεία γέλιου.

 

Βιγιαρεάλ λοιπόν για τον Παναθηναϊκό (δεν ασχολούμαι με αυτή τη… Σεν Ετιέν, η Βιγιαρεάλ έχει πάει και στους 4 του Champions League για σας τους αμόρφωτους που ούτε με κυάλι δε το ‘χετε δεί – εμείς το ζήσαμε 4 φορές).

Με μία καλή εμφάνιση, οι 8 είναι κοντά.

Προσοχή, και προτεραιότητα θέλει.

Και ποτέ δε ξέρεις… Εδώ είναι το ταξίδι…

Πέμπτη, 18 Δεκεμβρίου 2008

Όταν Κάποιος Σε Θέλει Πραγματικά, Δεν Σε Αλλάζει

Πες τα κορίτσι μου! Επιτέλους δηλαδή, βαρέθηκα τον κάθε πικραμένο!

Welcome back to reality επίσης… Respect.

Τρίτη, 16 Δεκεμβρίου 2008

Δύο Παιχνίδια

Το πρώτο από τον πράσινο αδερφό thodoras13!

Με προκάλεσε να τραβήξω snapsot την επιφάνεια εργασίας μου.

Θοδωρή, συγχώρεσέ μου τα κουλά shortcuts και το χάος!

Κλικ στη Φωτό για μεγέθυνση

Δεύτερο παιχνιδάκι έρχεται από το μικρό μου demonάκι -

Να χρησιμοποιήσω τις λέξεις αναρχία, συναίσθημα, πέφτω, δίνω, τέλος.

Let’s try…

Η αναρχία μου προκαλεί ένα συναίσθημα τύπου πέφτω στα σκατά και δίνω τέλος στην ανθρώπινη ελευθερία, και ζωή στον κάθε πικραμένο που δε ξέρει πως πάντα υπάρχει ένα ψάρι μεγαλύτερο από αυτόν για να τον κάνει τας-κεμπάπ.

Όποιος θέλει από τους αναγνώστες μου μπορεί να παίξει αρκεί να μου το πεί να επισκευτώ!!

Δευτέρα, 15 Δεκεμβρίου 2008

Μαύρα Μεσάνυχτα – Επισόδειο 30

Εδώ είναι το επεισόδιο 30 υπό τη παροχή του VEOH.TV.

Εδώ εξηγώ σε προηγούμενο ποστ μου πώς να το κατεβάσετε, καθώς και να δείτε τα link για προηγούμενα επεισόδια.

Κάνοντας κλικ στη label "Μαύρα Μεσάνυχτα" Θα δείτε όλα τα ποστ που έχουν να κάνουν με αυτό.

Περίληψη από το site της σειράς:

Η απόπειρα δολοφονίας του Αποστόλη σπέρνει τον πανικό σε όλους. Μετά τις πρώτες αντιδράσεις, αποφασίζουν να ξεκαθαρίσουν τα πράγματα μια και καλή με τη μάνα του Μάτσουλα. Η Σιλβή θέλει να ξεκινήσει πόλεμο, αλλά ο Θράσος κατορθώνει με διαλλακτικό τρόπο να ελέγξει την κατάσταση. Στο σπίτι, η Λένα έχει χάσει τον έλεγχο και μια αποχαιρετιστήρια επιστολή του Αποστόλη την τσακίζει ψυχολογικά. Αντίστοιχες επιστολές που φτάνουν στα χέρια της Σιλβή και του Θράσου, θα δημιουργήσουν νέα  προβλήματα.

↓↓↓Εδώ μιά μικρή γεύση... ↓↓↓

Σάββατο, 13 Δεκεμβρίου 2008

Αγαπημένη μου Lara Croft…

 Οταν σε γνώρισα, ήσουν τετράγωνη. Τετράγωνο κεφάλι, τετράγωνα μπούτια, τετράγωνος πισινός.

Εγινες κόμικ, έγινες ταινία, έγινες Τζολί, και τώρα μία ξενέρωτη βλαμμένη. Τα παιχνίδια σου όμως, πάντα με συγκινούσαν.

Μου ‘σπαγαν τα νεύρα με τη πάρτη σου όμως το “Μα ποιός είμαι – η Lara Croft” κάθε φορά που έκανες ατσούμπαλο duck-roll και στεκόσουν με το’να πόδι τεντωμένο πυροβολώντας χαιρέκακα, μέχρι σήμερα που πατάω να ανέβεις τη γαμημένη Λέτζα (ledge) κι εσύ κάνεις κατακόρυφο.

Λατρεύω τα 50 mm Caliber Pistols σου και τη στολή κατάδυσης. Το “ινδιάνικο” κοτσάκι για μαλλί και το πολύ φλογερό σου χούμορ. Γουστάρω που είσαι λαίδη και relic hunter και τα τελευταία 12 χρόνια θα πάθω κάτι αν δε βγάλω τον καινούργιο τίτλο σου σε μία μέρα.

Στρογγύλευες, και μαζί με αυτό η ιστορία της ζωής σου κωλοτραβιότανε από μαλλί και κωλότριχες, μα εμένα δε με ένοιαζε, ήθελα να παίζω μόνο Lara Croft. Ηλίθια σε ανέβαζα και ανισόρροπη σε κατέβαζα που πάθαινα τενοντίτιδα στο κάθε τελευταίο Boss στις πίστες.

Μα εμένα δε με νοιάζει. Για μένα θα ‘σαι πάντα τετράγωνη, ατσούμπαλη, μα και μορφωμένη, έξυπνη, θα ξανα-εφεύρεις το φερμουάρ και τη φωτιά για τους κοινούς θνητούς και τα θανατηφόρα σου gadgets θα μου προκαλούν χειρότερες τενοντίτιδες. Θα είσαι για πάντα ένα τετράγωνο μοντέλο της Αντζελίνα Τζολί, κι εγώ ένα 10 χρονο ΜΑΖΟΧΙΣΤΙΚΟ παιδάκι που θα βλέπει στον ύπνο του πως κάνει grapple από τοίχο σε τοίχο προσπαθώντας να φτάσει το γαμήδι το relic που ποιός ξέρει ποιός το άφησε τέρμα θεού και δίχως πρόσβαση;

“I’ ll make my own path” θα πεί αυστηρά η Λαίδη και θα προσπαθήσει να φτάσει τα άφταστα.

Η πιό σέξι και ποιό αναγνωρίσιμη γυναίκα στον κόσμο, είναι ξανά εδώ, με νέο τίτλο (για PS2, PS3 θα κυκλοφορήσει μέσα Ιανουαρίου 2009), το Underworld, και ξέρω πως θα το πάρω στάνταρ.

Θα τη βρίσω, θα τη καψαλίσω στις λάβες, θα την πετάξω από τις σκάλες, θα ξεσκονίζει το σορτσάκι της κάθε φορά που θα αφήνω το χειριστήριο. Μόλις τελείωσα το Anniversary. Ελπίζω το επόμενο να ‘ναι καλύτερο. Για την ώρα κατέβασα 50 αγγλικά τεύχη με το κόμιξ της Lara Croft. Σχέση αγάπης και μίσους για μία γυναίκα που θα ‘πρεπε να ναι πρότυπο για όλες.

Αγαπημένη μου Lara Croft, σε περιμένω.

Στα ράφια των καταστημάτων, μαζί με την τέλεια Ducati σου και τα φανταστικά πιστόλια, έτοιμοι να ξαναβρούμε την Ατλαντίδα, το Εξκάλιμπερ, το Χαμένο Artifact, κι ελπίζω – αλήθεια ελπίζω – να μή πεθάνεις όσο ζω (αν συμβεί θα κάνω load).

Το βρισίδι που σου ρίχνω, μου ανανεώνει τα κύτταρα.

Με αγάπη,

Raider Since Tomb Raider I

ΥΓ: Θα θέλατε ένα εκτενές Tomb Raider Cover Story?

Ψηφίστε στο poll του blog πάνω αριστερά.

Παρασκευή, 12 Δεκεμβρίου 2008

Η Αϋπνία Σου Πάει Πολύ…

ΚΑΛΑ ΜΙΛΑΜΕ ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΙΔΕΑ ΠΟΣΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΚΑΝΩ ΑΝ ΔΕ ΚΟΙΜΟΜΟΥΝ!!!

Αλλά, μπα. Νάνι is good.

Καληνύχτα…

Όχι τίποτε άλλο αλλά αρχίζω να μοιάζω με χαρακτήρα του Τιμ Μπάρτον.

Πέμπτη, 11 Δεκεμβρίου 2008

[Review] Scream Silence – Apathology (2008)

Υπερδυναμικό come back για μία από τις πλέον λατρεμένες μου Gothic Rock μπάντες, τους Scream Silence που ξεκίνησαν τη πορεία τους το 1999 και κανείς δε το περίμενε πως το πρώτο τους αλμπουμ θα είναι Album Of The Month στο πολύ γαμάτο και “δικό μας” περιοδικό Orcus.

Μετά από τα Creed, Timid Try, Somewhere έρχεται και ένα track από το αρκετά δυνατό APATHOLOGY να με συναρπάσει.

11 Τραγούδια σε έναν δίσκο Must Have, που ακούγεται πολύ άνετα, στο καθαρό electro goth στυλάκι των Scream Silence, με πολύ καθαρό στίχο, ήχο, φωνή ωραιότερη από ποτέ και εκπληκτικές μελωδίες μέσα στην μελωδία (μα γι αυτό είναι goth, dear) θα σας ταξιδέψουν σε έναν κόσμο απελπισμένης φαντασίας, αγάπης, ταξιδιού.

Αξίζει να το ακούσετε ακόμα κι αν δεν είστε Γότθοι.

Οι δε Γότθοι, θα το χουν ήδη ξεσκίσει φαντάζομαι…

Παραθέτω το αγαπημένο μου Track του δίσκου Killing Assey.

Περιμένω σχόλια από μεν κι από δεν…

LYRICS:

You call me the waste of your life
A tiny spot and
I call it the spice that you've called to hot
I call it demand of daylight

A piece of real life
But you call it "trust" in dirty hotels
And what i desired my whole life
All I believed in

But I found the truth in the minutes i got
And all i adore
All I would die for
You just take it as a matter of course

Kill and raze me

All of your swearing
Just another
Killing essay

Kill and raze me
Only to give me
Your talion try

For what I've begun
So call me the waste of your life
I call it fate and
careless and brave i follow behind

Βαρέθηκα Λέμε…

Δεν έχω τί να διαβάσω λέμε!!!

Δεν έχω πού σκατά να σερφάρω λέμε!!!

Ω ναι

συγχωρέστε μου την αδιαφορία με τα γεγονότα.

Αν τα πάρω όμως στη κράνα, δεν θα χει αντίκτυπο κάπου γόνιμα.

So, συνεχίζω τη μικροαστική ζωούλα μου με το PS μου, τους PC-άδες μου, τις ΤVάδες μου και ότι άλλο μπορεί να μή χρειαστώ μετά θάνατον.

Κουράστηκα όλη αυτή τη βία γύρω μου, αλήθεια, θέλω να κλειστώ σε έναν κόσμο με 2-3 ανθρώπους, να τη μοιράζομαι. Εχει καταλήξει η online ζωή μου να ναι κοινωνικότερη, πιό ενδιαφέρουσα και με λιγότερους νταλκάδες από τη πραγματική μου ζωή η οποία είναι μισή μέρα μιζέρια κι άλλη μισή όμορφη.

ΕΓΚΩΣΑ που λένε οι παπούδες μου στη Ναύπακτο. ΣΩΝΕΙ!!!

Χέστηκα για όλους και για όλα, ακόμα και για μένα. Επαψα να ασχολούμαι με πράγματα που δεν μπορώ να κατανοήσω, κι η ζωή τείνει να μή τη κατανοήσω σύντομα και να την αφήσω σε μιά γωνιά να φυλλοροεί.

 

ΩΧΟΥ δηλαδή.

 

Και σύν τοις άλλοις δε παίξαν και τα μεσάνυχτα τη Δευτέρα, και με έχει φάει η απορία. ΝΑΙ!! Αυτό είναι το λιγότερο σημαντικό μου πρόβλημα αυτή τη στιγμή, όμως το κεφάλι μου δε χωράει άλλα! Δε χωράει!!

 

My Mood: Pessimist

Τετάρτη, 10 Δεκεμβρίου 2008

Η Πανάθα Σαν Να Παίζεις PES, Οι Δρόμοι Σαν Red Alert 4: Anarchs On The Streets

Ο Παναθηναϊκός κι ο κόσμος του ήταν εδώ!

Η 3η φορά που η ομάδα μας προκρίνεται ΠΡΩΤΗ στους 16 του μεγαλύτερου διασυλλογικού Πρωταθλήματος του κόσμου.

Με έναν Καραγκούνη να φλέγεται

Με 70,000 κόσμο χωρίς να φοβάται το χάος

Με τσαμπουκά, ΞΑΝΑ ραντεβού με ένα από τα πιό όμορφα βράδια που ονειρευόμασταν πολλά χρόνια τώρα, και με τα νέα δεδομένα της ομάδας μας γίνονται ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ! Επιτέλους, ΓΥΡΙΣΑΜΕ εκεί που μας ΑΡΜΟΖΕΙ.

 

Τώρα χρειαζόμαστε μόνο τη νοοτροπία Πούσκας:

“Στα αρχίδια μας το Ελληνικό κωλοπρωτάθλημα, φύγαμε για Ευρώπη”

Οι δρόμοι έξω είναι κάθε άλλο παρά γιορτινοί, αλλά ας όψονται οι ανεγκέφαλοι που τους χρειάζεται κρεμάλα.

 

 

My Mood:

Τρίτη, 9 Δεκεμβρίου 2008

Δεν Θέλω Να Ασχολειθώ, Απλά Λυπάμαι

Γνώμη μου είναι, και πείτε με ΦΑΣΙΣΤΑ (δε θα ναι η πρώτη φορά), πώς όλος αυτός ο χαμός που ξέσπασε εδώ και 2,5 μέρες, δεν ήταν τόσο για τον άδικο χαμό του παιδιού. Που τελικά δε ξέρουμε κι αν έκανε καλά που την έφαγε, ή όχι.
 
Μέσα σε 1,5 ώρα από το συμβάν, είναι αδύνατον (άποψή μου) να οργανωθεί όλο αυτό το ΕΓΚΛΗΜΑ στα κέντρα όλων των πόλεων της Ελλάδας.
 
Είναι ΑΔΥΝΑΤΟΝ να μιλάνε για ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑ, όταν με τις βιαιοπραγείες τους ΑΣΚΟΥΝ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΕΞΟΥΣΙΑ,
  • Στον κάθε καταστηματάρχη
  • Στον κάθε εργαζόμενο που έμεινε άνεργος
  • Στα διαμερίσματα που έκαψαν
  • ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΜΑΣ, που αγαπάμε τις πόλεις μας.
Είναι θλιβερό, να μή γίνεται τίποτα.
Είναι θλιβερό που όλοι αυτοί είναι κάτι μπουρτζόβλαχοι μαχητές εναντίον της Αθήνας, της Σαλονίκης, της Κοζάνης, της Πάτρας, των Σερρών κ.ο.κ., που δε σέβονται ΤΙΠΟΤΑ.
 
Λεηλάτησαν, ΑΦΟΤΟΥ ΕΚΛΕΨΑΝ.
 
ΒΕΒΑΙΩΣ, ΤΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΦΟΡΕΣΟΥΝ PRADA ΚΑΙ GUCCI, ΜΑ ΤΙ ΑΝΟΗΤΟ ΚΑΙ ΑΦΕΛΕΣ ΠΟΥ ΔΕ ΤΟ ΣΚΕΦΤΗΚΑ ΠΡΙΝ.
 
Κύριοι, ΜΕ ΤΙΣ ΜΑΛΑΚΙΕΣ ΣΑΣ, κάποιοι δε θα πληρωθούν, κάποιοι θα μείνουν άστεγοι, κάποιοι θα μείνουν άνεργοι.
 
ΕΜΕΙΣ, ΘΑ ΜΕΙΝΟΥΜΕ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΡΙΑ.
 
Και πάλι θα με πείτε ΦΑΣΙΣΤΑ.
 
ΓΑΖΩΣΤΕ ΤΟΥΣ. ΕΙΝΑΙ ΚΙΝΔΥΝΟΣ.
 
ΚΑΙ ΔΕ ΜΟΥ ΦΤΑΙΕΙ ΟΥΤΕ ΤΟ ΠΑSHOCK ΟΥΤΕ Η ΝΔ ΟΥΤΕ Ο ΣΥΝ.
ΜΟΥ ΦΤΑΙΕΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΣΑΣ, Η ΑΣΧΗΜΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΣΑΣ.
 
Η ΑΣΚΟΠΗ ΥΠΑΡΞΗ ΣΑΣ. Η ΑΝΟΗΣΙΑ ΣΑΣ ΜΟΥ ΦΤΑΙΕΙ ΠΟΥ ΚΑΙΤΕ ΟΤΙ ΒΡΕΙΤΕ.
 
ΚΑΝΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ 120 ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΔΕ ΘΑ ΠΕΙ ΠΩΣ ΟΛΟ ΑΥΤΟ ΤΟ HAVOC & MAYHEM ΕΓΙΝΕ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΒΡΩΜΙΑΡΗ ΜΠΑΤΣΟ. ΟΥΔΕΙΣ. ΑΦΟΡΜΗ ΨΑΧΝΟΥΝ. ΚΑΙ ΤΗ ΒΡΗΚΑΝ. ΕΝΑ ΜΑΤΣΟ ΒΟΛΕΜΕΝΑ ΠΑΙΔΑΚΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΠΑΙΞΑΝ ΠΟΤΕ ΜΕ ACTION MAN ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΔΑΝ ΠΟΤΕ ΚΙΝΟΥΜΕΝΑ ΣΧΕΔΙΑ, ΚΙ ΕΙΠΑΝ ΝΑ ΜΕΛΕΤΗΣΟΥΝ ΤΙΣ ΘΕΩΡΙΕΣ ΤΟΥ ΜΟΛΩΤΩΦ.
 
ΗΣΥΧΙΑ ΘΕΛΩ, ΖΗΤΑΩ ΠΟΛΛΑ;
ΣΕΒΑΣΜΟ ΘΕΛΩ.
ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ.
ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΝΑ ΠΕΡΙΤΡΙΓΥΡΙΖΟΜΑΙ ΑΠΟ ΑΜΥΑΛΟΥΣ.
ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΗ Η ΜΟΝΑΞΙΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΛΗΘΟΣ.
ΚΙ Η ΗΛΙΘΙΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΑΗΤΤΗΤΗ.
 
Καληνύχτα. 
 
 
Καλά Κρασιά.
 
 

My Mood:

Δευτέρα, 8 Δεκεμβρίου 2008

Κόπανε του 3ου Ορόφου…

  • ΑΜΑ ΞΑΝΑΒΑΛΕΙΣ ΜΟΥΣΙΚΗ ΑΠΟ ΤΙΣ 1 ΕΩΣ ΤΙΣ 5 ΤΟ ΞΗΜΕΡΩΜΑ ΤΣΙΤΑ
  • ΑΜΑ ΞΑΝΑΓΚΑΡΙΞΕΙΣ ΜΕΣ ΣΤΗ ΜΑΥΡΗ ΝΥΧΤΑ

ΘΑ ΣΟΥ ΣΤΕΙΛΩ ΤΟΥΣ ΜΠΑΤΣΟΥΣ

ΚΑΙ

ΝΑ ΕΥΧΕΣΑΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΝΕΒΑΙΝΩ ΕΓΩ ΠΑΝΩ

ΚΩΛΟΠΑΙΔΟ

ΝΑ ΣΟΥ ΚΑΝΩ ΤΗ ΜΟΥΡΗ ΠΑΝΤΟΦΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΣΟΥ ΕΜΦΥΤΕΥΣΩ ΠΥΡΟΤΕΧΝΗΜΑ ΣΤΑ ΠΙΣΙΝΑ ΚΑΙ ΝΑ ΣΕ ΒΑΛΩ ΣΕ ΤΡΟΧΕΙΑ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΡΗ.

 

ΚΩΛΟΠΑΙΔΙ.

ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΝΕΟΙ

ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΕΙΜΑΣΤΑΝ ΠΑΙΔΙΑ

 

ΛΙΓΟΣ ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΔΕ ΒΛΑΠΤΕΙ ΠΟΥ ΝΑ ΣΟΥ ΠΑΡΕΙ Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΤΟ ΣΟΪ

Σάββατο, 6 Δεκεμβρίου 2008

Νέο Look, But Still The Same Blog

Πώς σας φαίνεται το νέο layout;

Παρασκευή, 5 Δεκεμβρίου 2008

Πορδοκάλαντα?

Αυτό το snapshot είναι από τη διαφήμιση που περίτρανα μοστράρει ο MSN εδώ και 2 μέρες.

Φαντάσου τώρα εσύ.

Είσαι στο μετρό, στο λεωφορείο.

Χτυπάει το κινητό του διπλανού σου.

“Πρα πρα προυτς” σε μελωδία Silent Night και τέτοια.

Αν όλο το βαγόνι ξεράσει ή πεθάνει από τα γέλια, δεν είσαι ρόμπα;

Κι αυτοί που το διαφημίζουν πόση καφρίλα έχουνε και σιχαμάρα με το “Τί μυρίζει” και τη λέξη “Πορδοκάλαντα”;

Τί άλλο θα δώ θα θελα να ‘ξερα…

Πέμπτη, 4 Δεκεμβρίου 2008

Μέταλιστ... Φονική ομάδα, τρομερή φανέλλα, μεγάλη πορεία στην Ευρώπη

Τί;

Γελάτε;

Μα γιατί;

Τα ίδια και χειρότερα λέει ο παλιάτσος της Ευρώπης.

Τη προηγούμενη βδομάδα, λέγανε πως η Μπενφίκα είναι ισοδύναμη με την Ιντερ (ένα “LOL δε φτάνει”) και πως έκαναν απόσβεση της εκτός έδρας νίκης του ΠΑΟ στο Μιλάνο με μία εντός έδρας νίκη με μία ομάδα που ούτε οι διοικητές της ξέρουν από πότε έχουν να δούν Champions League.

Κι όχι μόνο αυτό, αυτές οι κολομπίνες είναι ακόμα στους 64 του UEFA, με αισχρά αποτελέσματα, ενώ ο ΠΑΟ είναι με το ένα πόδι στους 16 του CL με αρκετά καλά αποτελέσματα – αν εξαιρέσουμε τη γκαντεμιά στη Κύπρο – . Και τολμάνε οι κομπλέξες να μιλάνε για θρίαμβο επειδή δεν ήταν αυτοί καλοί αλλά επειδή η Μπενφίκα ήτανε Χ-Α-Π-Α-Τ-Ο κι αυτό φάνηκε σήμερα!

Η ΑΕΚ ρε παιδιά εκτός έδρας νίκη στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις (το Κορατς δεν υπάρχει πιά κι όποιος το θυμηθεί καλά Σαράντα) ποτέ! Ε, λοιπόν σήμερα τη Μέταλιστ θα τη νικούσε.

Ασε, που ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ έπαιξαν οι κλόουν προκιματικά και φάγανε τον ΠΕΟΥΛΟ. Κι έτσι θα γινόταν ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ αν οι βαθμοί που έφερε ο ΠΑΟ δεν τον συμφέρανε να μπεί αυτόματα στους ομίλους.

Μιλάει η θύρα λ-ΕΦΤΑ η οποία μετά από 12 χρόνια στάνταρ 6 παιχνίδια champions league ανά έτος, έκανε ΜΙΑ ΔΥΟ ΝΙΚΕΣ εκτός, και εξισώθηκαν με τον ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟ ξαφνικά ο οποίος από την αρχή του συλλόγου μέχρι σήμερα μετράει ΠΟΛΛΑ διπλά και τουλάχιστον μία 25αριά τα τελευταία 40 χρόνια Champions League και UEFA.

Δηλαδή πιάσε το μουνί και χτένιστο!!

Ξαφνικά από κει που “δεν αλλάζανε με τίποτα το Ελληνικό Πρωτάθλημα” για κάποιο Ευρωπαϊκό (όσα δε φτάνει η αλεπού), έκαναν το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ πιό δύσκολο από το Champions League. Τί μας λες ρε παρδαλή πόρνη της Τρούμπας;

Ελεος δηλαδή έλεος

Και δε βγαίνει και κανένας να τους πεί πως τον ΠΟΥΤΣΟ θα τον φάνε από όλους στην Ευρώπη.

Εδώ καλά – καλά όταν κέρδισαν 6-2 την Μπάγερ (νομίζω τη τότε φιναλίστ Κυπέλλου Πρωταθλητριών – η οποία βέβαια δεν είχε τίποτα και κανέναν ίδιο στην ομάδα), το παίζανε κάπως, μας κουνιόντουσαν, και μείναν ΕΛΛΑΔΑ τελικά.

Αλλά έτσι είναι με τα μικρά κόκκινα χυλοπιτάκια.

Δε μας χέζετε κύριοι.

Ιδού η συνοιρμική σκέψη του Γάβρου, συνεχιζόμενη από τη δική μου.

  • Μπενφίκα = Ιντερ
  • Μπενφίκα – UEFA (64) / Ιντερ – Champions League (32)
  • οσφπ κέρδισε Μπενφίκα – ΠΑΟ κέρδισε Ιντερ
  • Μέταλιστ κέρδισε οσφπ
  • Αρα: Μέταλιστ > Μπενφίκα
  • Αρα: Μέταλιστ > Ιντερ.

Τον Λουϊς Μπουνιουέλ τί τον έχετε, είπαμε;

ΓΙΑ ΠΟΛΛΑ ΓΕΛΙΑ ΛΕΜΕ.

Τετάρτη, 3 Δεκεμβρίου 2008

>:(

ΟΥΦ...

Τρίτη, 2 Δεκεμβρίου 2008

Μαύρα Μεσάνυχτα – Επεισόδιο 29

Εδώ είναι το επεισόδιο 29 υπό τη παροχή του VEOH.TV.

Εδώ εξηγώ σε προηγούμενο ποστ μου πώς να το κατεβάσετε, καθώς και να δείτε τα link για προηγούμενα επεισόδια.

Κάνοντας κλικ στη label "Μαύρα Μεσάνυχτα" Θα δείτε όλα τα ποστ που έχουν να κάνουν με αυτό.

Περίληψη από το site της σειράς:

Τα πράγματα ζορίζουνε για όλους και ειδικά για τον Αποστόλη που έχει να αντιμετωπίσει τα τσιράκια που θέλουν να ... τον βγάλουν απ' τη μέση. 'Αλλη μια μέρα στη φυλακή μπορεί να αποβεί μοιραία. Το σχέδιο της απόδρασης καταστρώνεται και υλοποιείται με την ενεργή συμμετοχή όλων. Ακόμα και της Λένας που διεκδικεί δυναμικά το δικαίωμα να συμπαρασταθεί στον κουνιάδο της. Ο Αποστόλης απελευθερώνεται και ετοιμάζεται να «πετάξει» μακριά.

↓↓↓Εδώ μιά μικρή γεύση... ↓↓↓