Μπαίνοντας στο board/blogs της σειράς, ο κάθε πικραμένος λέει το μακρί του και το κοντό του.
Το τέλος ήταν διφορούμενο – η βόμβα έσκασε με την οικογένεια μέσα, ή έξω;
Οι μισοί έλεγαν ότι το τέλος είναι κουφό άρα και χάλια, κι οι άλλοι μισοί το επικροτούσανε. Ολοι όμως προσπαθούσαν να δώσουν ένα τέλος που αρμόζει στους ίδιους, κι όχι στη φυσική σεκάνς της σειράς.
Ενα σενάριο, όταν γράφεται, το τέλος του πρέπει να ευχαριστεί τα δρώμενα μέχρι τότε.
Προφανώς οι περισσότεροι δεν ξέρουν από μακάβριο χιούμορ, ή από “κουφά” τέλη.
Το θέμα ήταν να δεί ο καθένας το τέλος με τον δικό του τρόπο – χωρίς να αφορίζει αυτόν του σεναριογράφου.
Για μένα θα ήταν χάλια να πω πως η βόμβα έσκασε και τους έκανε πυροτέχνημα.
Το τέλος της σειράς το λαμβάνω σαν μία αρχή για όλους τους χαρακτήρες, που βέβαια δεν θα ήμαστε παρώντες για να τη δούμε.
Ενας είπε ακόμα πως ο Σεναριογράφος είναι απαίσιος.
Γράψε σαν τον Ρίσβα ρε αρχίδι, και μετά μιλάμε.
Ο κάθε άσχετος, πάει και σχολιάζει άσχημα, κάτι που μέχρι πρότινος, το παρακολουθούσε φανατικά.
Δηλαδή τί να πούμε γι άλλα κι άλλα…
Το τέλος ήταν αυτό που έπρεπε.
Οι χαρακτήρες βρήκαν τις διεξόδους τους, ενώθηκαν όλοι μαζί.
Και στη τελική, το μπαμ, δεν ακούστηκε ποτέ… ;-)
