Πρώτα απ’ όλα ευχαριστώ όσους έχετε εγγραφεί στο blog μου, μου δίνετε δύναμη να συνεχίσω να παρανοώ γράφοντας ότι μου έρθει στο κάρκαλο!
Οι μέρες μου περνούν ΠΟΛΥ ΔΥΣΚΟΛΑ.
Οχι κάτι προσωπικό, ΑΛΛΑ ΠΟΛΛΗ ΖΕΣΤΗ ΡΕ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ.
Σαπίλα.
Δε βγαίνω έξω μέρα. Και νύχτα άμα έχει άπνια, τη κάτσαμε τη βάρκα.
Η τηλεόραση; Ενα χάλι.
Το ΣΤΑΡ έκανε και αφιέρωμα στην Πετρούλα που πήγε στο Εκλογικό Κέντρο για πορνοτάζ ρεπορτάζ.
Το ΣΤΑΡ επίσης, έκανε ολόκληρη ιστορία στη Μύκονο με τους τρελλούς για τις Εκλογές.
Το ΣΤΑΡ – ώ τί πρωτότυπο – έχει πάρει το περσινό πρόγραμμα ταινιών και τα βάζει με τη σειρά. Κάθε βράδι τα ίδια.
Τα Μαύρα Μεσάνυχτα τελειώνουν την άλλη βδομάδα, και κλαίω με μαύρο δάκρι. Δε θέλω. Πώς να το κάνουμε. Θα μου λείψουν.
Το L.A.P.D. από την άλλη το τράβηξε τόσο από τις κωλότριχες, που μόνο οι φιόγκοι λείπουν από την ολοκλήρωση της κοτσίδας.
Και σαν να μή φτάνουν όλα αυτά τα υπερσοβαρά προβλήματα, οι άνθρωποι έξω έχουν λαλήσει. Από το φεγγάρι; Από τη ζέστη; Αγνωσται αι βουλαί των τρελλών.
Να πλακώνονται για πλάκα, στο περίπτερο, στο λεωφορείο.
Ελεος ρε παιδιά λίγο, που σκατά τη βρίσκετε την όρεξη; Μήπως να αρχίσω ναρκωτικά;
Σας χαιρετώ όλους!
...Bloody Kisses,
The Prince
