Πέμπτη, 25 Νοεμβρίου 2010

0-3 Κι έξω.

Είπα να γράψω σήμερα πού ίσως έχω πιό καθαρό μυαλό.

Εμένα η μπάλα που παίζει η Μπαρτσελόνα δε μου αρέσει. Σταυρώστε με αλλά παιχνίδι με 850 πάσες δε το πάω. Γουστάρω εγγλέζικη μπάλα 3 πάσες και μέσα. Αυτή η νύστα με τη Μπάρτσα μακριά από μένα. Συν τοις άλλοις υποστηρίζω τη μοναδική Ισπανική ομάδα από τις δυό τους, τη Ρεάλ Μαδρίτης.

Θα αρχίσω από το τέλος.

Πατέρας και Γιαννακόπουλοι λάμπανε τα μάτια τους έξω από το ματς. Κύριοι… αυτό είναι μοιρολατρεία και βλακεία. Διότι μάγκες… Σόρρι… Εντάξει ήταν η Μπαρτσελόνα. Ομως η ομάδα σου, αυτή που είσαι παράγων και “ένας από μας” αποκλείστηκε από τους Ομίλους χωρίς ΜΙΑ πουτάνα νίκη, και με έναν αγώνα να περισσεύει στη Κοπεγχάγη.

Σίγουρα αυτός ο αποκλεισμός, ο ΓΑΒΡΙΚΟΣ αποκλεισμός, είναι 70% ευθύνη του Πατέρα και 30% του Νόπλια. Το πρωσοπικό του στοίχημα μας χαντάκωσε και δεν είναι πανάκεια το ότι με τον Πατέρα πανηγυρίσαμε το Ντάμπλ.

Η κατιούσα ήρθε με τη Σταντάρ πέρσι. Τα υπόλοιπα τα ξέρουμε. Ο Νόπλιας πλέον φοβόταν για τους χαρακτηρισμούς των εφημερίδων, αποδείχτηκε άτολμος τελικά με κάποιες εξαιρέσεις (που έδωσε ρέστα προπονητικής σε το πολύ 4 ματς) και έβαλε την εικόνα του πάνω από το καλό της ομάδας.

Και ήρθαμε σήμερα, με ένα καλοκαίρι όλο δικό μας, πλην του μουντιάλ, ξεκούρασης κυρίως και χωρίς άγχος προκριματικών, έχεις ξανά την ευκαιρία να κάνεις κάτι μεγάλο, και ΕΣΥ, που έχεις γα-ργαλήσει ΤΟΣΕΣ ομαδάρες δέχεσαι μοιρολατρικά μία 5άρα, μία 3άρα, 2 ισοπαλίες, και στη ΣούπερΛίγδα να χεις φάει γκολ ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ,  εκτός των Αρη και ΠΑΟΚ, αν κάποιος θυμάται άλλο μηδέν να μου το πεί.

Ο Τζόρβας χτές έγραψε ιστορία. Πολύ καλός. Είναι καλός. Προστατέψτε τον όμως γιατί είναι δικό μας παιδί και με πολύ ταλέντο. Οταν είναι ντεφορμέ, τον Φερνάντεζ πίσω. Και γιατί όχι ο Φερνάντεζ βασικός. Ετσι πάει με τους τερματοφύλακες: φίλοι και συμπαίχτες αλλά αν εσύ στραβοπατάς στα σκατά πρέπει να πάρω την ευκαιρία κι εγώ.

Στο Β’ ημίχρονο ο επόπτης σφύριξε 100 offside. Θα μείνω μόνο σε ένα.

Η μπάλα φεύγει από τη περιοχή μας και ο παίχτης μας τη κοντρολάρει 2 μέτρα ΠΡΙΝ την σέντρα. Δεν υπάρχει offside σε αυτή τη περίπτωση. Ετσι απλά.

Ενας Σισσέ, δε φέρνει αποτέλεσμα πάντα. Λέτο, Νίνης, Γκοβού. Ακόμα και Καραγκούνης χτες θα μπορούσαν να κάνουν τη διαφορά.

Ο Γκμοχ θα έπρεπε να δώσει τα πρώτα βήματα στον νέο προπονητή. Επειδή είδα κάτι τύπου “Ε, θα τα ρουφήξουμε από τη Barca, βάλε μέσα Δημούτσο”. Το κάθε ματς το χτυπάς κύριε. Δε κοιτάς μοιρολατρικά αν θα τα φας. Ακόμα κι ο Παρμεζάνι μπορεί να φαγε 5 έξω μέσα όμως τους έφερε Χ και ο Βύντρα (!!!) εξαφάνισε τον Ροναλντίνιο.

Ο Ζεσουάλδο αν τον δεις κεντρίζοντας μόνο στα μάτια είναι ίδιος ο Τεν Κάτε (μακριά από μας). Ας στηρίξουμε λοιπόν άάάλλον έναν μέχρι σε 10 μήνες να τον λέμε τυχάρπαστο και ενσημάκια. Εδώ είμαστε και θα μετρήσουμε κωλοτούμπες. Καλή του επιτυχία πάντως και εύχομαι να γράψει ιστορία ΚΥΡΙΩΣ ευρωπαϊκά.

Καλή αυτή η τελευταία πάσα. Διότι πολύ απλά:

Γίναμε γάβροι κύριοι. Προτιμούμε το Νταμπλ, και να κερδίζουμε τον γάβρο παρά τη Μπαρτσελόνα. Σκεφτείτε το… Ο Κυράστας πέταγε φωτιές, ο Ρότσα… αλλά θυμάστε γιατί φύγανε έκαστος. Για τα… εγχώρια.

Μα δε θυμάται κανείς τον Πούσκας πλέον; Λες και ήξερε κανείς τον Αντωνιάδη και τον Δομάζο εκτός συνόρων και σήμερα θέλουμε μόνο τον Γκοβού και τον κάθε 30άρη που δεν έχει στόχους. Τον Βαζέχα τον ήξερε κανείς;

Και μή πείτε για τον Σισσέ, ο άνθρωπος είναι τεράστιος και εξαίρεση από μόνος του.

Πρέπει όμως να πλαισιωθεί ΟΧΙ από ονόματα, αλλά από ΙΚΑΝΟΥΣ.

Τώρα αν δε πάρετε το ΝΤΑΜΠΛ κωλόπαιδα, θα στεναχωρηθώ πάρα πολύ. Γιατί σας πέφτουν βαριά τα 3 καρπούζια (λες κι οι τεράστιες ομάδες σηκώνουν 1) και δε μπορείτε, σας πέφτει το νεφρό.

Κάτι άσχετο. Τί είναι αυτά περί παλαιμάχων και μαλακίες; Ειδικά για τον τυπάρα λέω. Ο άνθρωπος σας έχει δώσει τρελλές χαρές και εσείς τον βρίζετε; Μπράβο σας έχετε τρομερό μυαλό. Για τον Κατσουράνη χέστηκα παίζει ούτε 2 χρόνια εδώ. Αλλά τον Καραγκούνη; Ε γαμιέστε.

Τώρα για τα παιδιά της λιακάδας τί να πώ. Δε με αφορούν τα τυπάκια. Αλλά το παιχνίδι φέτος το χει χάσει ο Πατέρας λεβέντες.

Αυτή η ομάδα δεν παίζεται: Τί μπάτζετ έχει η Ρούμπιν; Η Κοπεγχάγη; Α. Κι όμως η μία έχασε με τη ψυχή στον κώλο κι η άλλη έφερε ωραιότατο Χ και νίκη παλαιότερα. Στο Καμπ-Νου. Παίζεται λοιπόν.